Śnieżka - najwyższy szczyt Karkonoszy (1602 m n.p.m.)

Śnieżka zwana niegdyś "Górą Olbrzymią" od wieków przyciąga uwagę człowieka swoją sylwetką i bardzo często zmieniającymi się warunkami pogodowymi: usytuowana jest jeszcze w klimacie morskim i przejmuje jego cechy. Wieją tu wiatry o dużych prędkościach (50-80 m/s) i występują nagłe zmiany ciśnień, jak również zjawiska szczególne: opady z mgły, szadzi czy Ognie św. Elma. Pierwsze schronisko dla turystów powstało w 1850 r., a prywatnym hobby właściciela były obserwacje wschodów i zachodów słońca, co dziś jest wielka atrakcją dla turystów.

Śmiała i oryginalna sylwetka budynku mieszczącego schronisko (hotel) - obserwatorium na Śnieżce, przypominająca "latające talerze", jest dziś popularnym symbolem regionu. Przy dobrej pogodzie widoczna z Kotliny Jeleniogórskiej Śnieżka, ozdobiona bywa grą świateł. W równych rzędach okien, na ścianach trzech budynków migocą refleksy o stalowym kolorycie. Obecnie turyści za niewielka opłatą mogą zwiedzać obserwatorium, gdzie oglądać można ekspozycje urządzeń meteorologicznych i uczestniczyć w prezentacji obiektu "w działaniu", a z najwyższego tarasu podziwiać rozległą panoramę Karkonoszy - przy widoczności przekraczającej 100 km. Z samego szczytu bezpośrednio widoczne są Sudety Wschodnie i Rudawy, a w nocy na podstawie rozległych łun zlokalizować można aglomeracje Wrocławia, Pragi i Drezna. Wzdłuż Śnieżki przebiega granica państwa i połowa góry należy do Czechów. Od strony czeskiej na sam szczyt wjeżdża wyciąg. Po stronie polskiej, tuż przy granicy stoi kaplica św. Wawrzyńca. Jest to miejsce pielgrzymek turystów z całego świata.